Het stinkt in Brabant

Het stinkt in Brabant. Dat is iedereen wel duidelijk. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. Gesjoemel met de gecombineerde luchtwassers is het laatste stinkende feit. Zelfs al zouden ze allemaal aan staan en al zouden ze voor 100% in orde zijn, dan nog doen ze maar half wat ze op papier eigenlijk zouden moeten doen.

Signalen

Burgers signaleerden al eerder en vaker dat de stank bij deze wassers niet te harden was. De groep Max 5 odeur stelde het mankeren van luchtwassers landelijk aan de kaak. Onlangs werd de belabberde werking van deze luchtwassers door Wageningse onderzoekers keihard bevestigd. Nu werden er vragen gesteld aan de regering. En er werd een commissie ingesteld om het uit te zoeken: de Commissie Biesheuvel. Deze commissie gaat praten met alle betrokkenen. Voorafgaand aan deze gesprekken, heeft het Brabants Burgerplatform de commissie laten weten hoe het tegen de problematiek van stankoverlast aankijkt.

De hoofdpunten van de inbreng

Stankoverlast is maar één van problemen van de vee-industrie. Andere problemen zijn:

* risico’s voor de volksgezondheid,

* overbelasting van de natuur met stikstof en vermindering biodiversiteit,

* heel veel zwaar transport,

* geluidoverlast,

* vernietiging van het landschap, uitputting bodem en aantasting bodemleven,

* luchtverontreiniging, bodem- en oppervlaktewater verontreiniging,

* kille sanering van gewone boeren,

* voor omwonenden vermindering van leefbaarheid en waarde van woningen,

* sociale spanningen tussen buren en boeren onderling.

Voor de vee-industrie gelden veel soepelere vervuilingsrechten dan voor andere industrieën. Dat is onrechtvaardig. Maar zelfs die soepele normen worden niet gehaald ; de techniek faalt en van handhaving is nauwelijks sprake.

De manier waarop stank wordt berekend (V-stacks) is ondoorzichtig en in strijd met de uitgangspunten van de wet. Bovendien wordt stank cumulatief niet opgeteld met andere bronnen van de veehouderij.

Op gemeentehuizen wordt de ontwikkeling en uitvoering van beleid voor een groot deel bepaald door de agro-lobby.

Als de commissie alleen stank als geïsoleerd onderwerp van onderzoek neemt, komt de oorzaak van de problemen: de buitensporige omvang van de veestapel, niet in beeld.

Oplossingen op korte termijn

– Als het mankeren van de luchtwassers niet kunnen worden opgelost, moet de illegale uitstoot  ongedaan gemaakt worden door naar rato minder dieren te houden.

– Spoedwet t.b.v. intrekken 50% regeling wet geurhinder en veehouderij.

– Civielrechtelijke claims bij overheid en boeren:

* minder dieren als de geurnorm wordt overschreden,

* geen vervuilingsrechten op basis van oude vergunningen,

– Geurnorm voor veehouderijen gelijkstellen aan die van andere bedrijven

– Alleen inzet van technieken die zich bij onafhankelijk onderzoek bewezen hebben en die niet gevoelig zijn voor slordig gebruik.

– Consequente en efficiënte handhaving, onafhankelijk van lokale politieke prioriteiten.

– Advies van de GGD bij de “Landelijke evaluatie wet geurhinder veehouderij” overnemen.  

– Omwonenden actief informeren over de resultaten van de landelijke evaluatie wet geurhinder en bekend maken welke bedrijven  gebrekkige combi-wassers hebben.

Geert Verstegen

Cyril Hoevenaars